Horm

Earliest Mature Mind

2008-07-06T16:30:00.002+04:30

مثل تمام چهل و دو سال گذشته، رأس هفت و چهل و پنج دقیقه سر ایستگاه حاضر ‌شد.
تا هشت و پنج دقیقه که سر ایستگاه ‌ماند و وقتی خبری از سرویس نشد ‌ترسید نکند دیر کرده باشد.
تا چهار و پانزده دقیقه ماند سر ایستگاه تا اگر سرویس برگشت، بپرسد که رئیس متوجه غیبت او شده یا نه.
چهار و شانزده دقیقه [وقتی خبری از سرویس نشد] بر‌گشت خانه و حدس ‌زد حتماً آن‌روز هم تعطیل بوده. آخر خیلی وقت بود که دیگر نمی‌توانست ایّام هفته را درست به‌خاطر بیاورد و رویش هم نمی‌شد از پرستارها بپرسد.
وقتی پرستارها ‌پرسیدند «چرا زودتر برنگشتی؟» ‌گفت «می‌ترسیدم باز تنها نباشد».

Lesson Eleven, 12 stories from 12 premature bedspreads

2008-06-29T01:37:00.003+04:30

- تو سوت هم بلد بودی بزنی، نه؟‌ یادمه بلد بودی...
- آره، ولی نه تو تخت.

□

از آن وقت‌هایی بود که کول‌بودن، هم هدف را توجیه می‌کرد
هم وسیله را...

□

دفعه‌ی سوم - مثل هر مرد دیگری -
Alt را با کف پای راستم گرفته بودم و دنبال F4 می‌گشتم.
و او، مثل هر پارتنر مهربان و خوش‌قلب دیگری
Ctrl را با نوک انگشت کوچک‌ش گرفته بود و دنبال F5 می‌گشت.

The front end of a rollback

2008-06-26T21:17:00.001+04:30

«رستگاری نزدیک
لای گل‌های حیاط ...»
همان گل‌هایی که هر روز صبح که من پا می‌شوم
- و تو با عجله فرار می‌کنی -
له می‌شوند؛
و من تا شب منتظر می‌مانم تا شاید موقع برگشتن، دوباره از روی‌شان بگذری
و آندو شوند...

The public [fingerprint] key, as I forgot the name of 38th partner

2008-06-26T18:41:00.000+04:30

بیداری عزیزم؟

25-75 as Win-Win

2008-06-24T12:29:00.001+04:30

آن‌سوی پنجره،
چهار فصل می‌گذرد.
و من پنجره را همیشه بسته نگاه می‌دارم، تا این‌ور همیشه زمستان بماند.

زمستان‌ها،
که تقویم‌های دوطرف پنجره بر هم منطبق می‌شود؛
دیگر نه پنجره دلش می‌گیرد،
نه تو سردت می‌شود.

Précis of a Successful female's biography

2008-06-24T12:23:00.001+04:30

با مرد موفقّ‌ـی ازدواج کرد
و بقیه‌ی عمرش را به زن‌بودن گذراند.

Eternal circumstance of a mindless spot

2008-06-23T20:03:00.001+04:30

ما را
- ناجوانمردانه -
- غافلگیرانه، بی‌هوا -
- با حفظ سِمَت -
- بدون حضور وکیل‌مان -
- در شرایط جسمی مناسب و روحی نامعلوم -
- با لب‌خند و سایر تزویرهای سافت نظیر فِلِرت و غیره و ذلک -
- از پشت، از پشتِ پشت، طوری که با یک آینه عمراً بشود دید -
- بدون درد و خونریزی -
- احتمالاً خیلی سریع -
- وقتی همه خواب بودند -
- وقتی حتی ما هم خواب بودیم، یا حداقل این‌طور می‌نمودیم -
- وقتی پرده‌ها کشیده بودند و چراغ‌ها نیمه‌گریان و سگ‌ها مست -
- در سکوت مطلق -
- به‌‌آهستگی -
- به همین سادگی -
- با اطمینان زایدالوصف همیشگی -
به‌رندی
[افسانه] کردند...

Hit or Miss, or Wish

2008-06-20T20:52:00.001+04:30

All I needed was the Eight.

Break point on pillow

2008-06-19T10:50:00.003+04:30

پنجره‌هایی که رو به [روی] پنجره‌ام باز می‌شوند؛
موهایی که لای موهایم پیدا می‌شوند؛
وقت‌هایی که [دیگر] [تو] [هم] نیستی...

لازم‌ست ببخشی؟

Lesson Ten, Relax, Romantik, Sure or Prolong

2008-06-17T20:39:00.001+04:30

معلم بد،
می‌رود پای تخته و هی درس‌ش را می‌دهد و می‌دهد
و اصلاً حواسش به ف***‌یو ای که با نوک مداد اتد روی میز حک می‌کنیم نیست...
عین هی‌ تیچر لیو د کیدز اِلانِ پارسال؛
عین جای ناخن‌هایمان روی کف دستِ پریشب...

معلم بد،
وقتی صدا می‌کند و می‌پرسد،
نیمه‌ی غسل‌نشده‌ی بدن‌مان کرخت می‌شود،
- آدم‌های دوشخصیتی، معمولاً حداکثر یک شخصیت‌شان هوشیاری کامل دارد -
- که آن‌هم از درِ کلاس تو نمی‌آید (نمی‌آوردن‌ش)، مبادا غم‌باد بگیرد ودیگر در جاشخصیتی، جا نشود - ...

معلم بد،
لب‌خند می‌زند و به استایل کلاسیک خودش بدجوری اعتقاد دارد؛
معلم بد عقیده دارد هرچیزی اگر قرار باشد خوب باشد، باید کلاسیک باشد؛
معلم بد دوست دارد به بچه‌ی کوچکش یاد بدهد روی مجسمه‌های گِلی ما ب***د
مبادا تخم محاربه گوشه‌ی مخ طفل معصوم جا خوش کند.

معلم بد
آخرش برایمان از روی نسخه‌ی خطی لکچر عزیزش فال می‌گیرد؛
می‌گوید برای همه‌مان آرزوی موفقیت آمد؛ و ادعا می‌کند اگر این نسخه، خطی نبود،
حتماً در یکی از این سی[صد] سال‌ی که از استاندارد شدن لکچرش می‌گذرد، برای یکی‌مان نفرینی چیزی می‌آمد.
معلم بد می‌گوید یک‌بار دستش خورد به یکی از همین اراجیف‌نامه‌های به‌اصطللاح مدرن، و فحش آمد
می‌گوید و تا چند شب خوابش نبرد؛
می‌گوید و تا چند ماه سوار تاکسی که می‌شد می‌ترسید که نکند مرتیکه‌ی مزخرف داستانک (با نام میم.دال، هه!)
همین راننده‌ی تاکسی‌ای باشد که عمراً یک مصراع شعر که با «ث» شروع شود بلت نیست.

معلم بد
می‌گوید نوشته‌ای که روی دستمال کاغذی، توی تخت، با رژ نوشته شود
حرام‌ست اگر رنگ خودنویس ببیند؛ و احتیاط واجب برآن‌ست که بالغ بر ۳ بار آب کشیده شود.
معلم بد یک بار به یکی از شاگردان دردانه‌اش
گفته که هرگز در عمرش نه به‌هنگام صید قزل‌آلا [در همین خراب‌شده‌ی خودمان]
و نه بعد از ۱۲ شب، وقتی بچه‌ها خوابیدند
چیزی ننوشته؛
مبادا فردا کسی بفهمد که چه‌[قدر] می‌کرده...

معلم بد
چراغ‌ها را روشن می‌گذارد و به همه‌مان دیکته می‌گوید؛
معلم بد
چراغ‌ها را روشن می‌گذارد و از همه‌مان می‌خواد درباره‌ی تابستانی که گذشت بنویسیم
و دشنام‌مان می‌دهد، اگر از چیزهایی بنویسیم که مدرکی برایشان ندارم
یا از چیزهایی بنویسیم که ما را قدری چاق‌تر، شادتر، داف‌تر نشان بدهد؛
معلم بد
چراغ‌ها را روشن می‌گذارد و خوب از زیر عینک براندازمان می‌کند
مبادا با انشای سه سال پیش‌مان فرق کرده باشیم؛
معلم بد
زیر چراغ‌های روشن برای‌مان می‌گوید از شاگردی که یک روز صبح عینک زد
و در نوشته‌اش (که از هفته‌ی پیش مانده بود) از بی‌عینکی‌اش گفته بوده
و اشاره کرد که چگونه عینک را توی صورتش خورد کرده
مبادا بحران‌هویّت‌ش مسری باشد.

معلم بد را
احترام می‌گذاریم. شاید چیزی می‌داند...
شاید می‌داند اگر احمق‌هایی نباشند که اراجیف غیرکلاسیک
- واژگان نیمه‌رندوم، ضمایر بی‌مرجع، افعال بی‌وزن، ساختارهای شکمی -
بنویسند،
آن‌وقت احمق‌هایی که اراجیف غیرکلاسیک می‌خوانند و مستفیض می‌شوند، از گرسنگی می‌میرند
و جامعه را آدم‌های کلاسیکی تشکیل می‌دهد
که همه با کت و شلوار پشت چراغ‌های قرمز می‌ایستند
و مناظر بدیع تمدن را فراهم می‌آورند.
و آب از دهان ایشان جاری می‌شود
و ما هم سعی می کنیم آب از دهان‌مان جاری شود.

معلم بد
به وجدان‌مان هم سرایت می‌کند (حتی اگر زیر میز مشت کنیم)
و شب، یخه‌مان را می‌گیرد
و تا صبح لگد می‌زد به پای‌مان...
صبح می‌شلیم و معلم بد فاتح کبیر می‌شود.
معلم بد
شاگردهای دردانه‌اش را - که خوب، بد بشوند - دوست دارد
می نشاندشان روی زانوهایش
و برایشان می‌گوید که نیّت، فصل اوّل رسالت نویسنده است
و می‌گوید که آدمی که رسول نشده، گه می‌خورد برود توی توالت و بنویسد
و می‌گوید که رسالت را باید بالذات توی تخم آدمی کاشت
و می‌گوید که آدمی که تخم نویسندگی نداشته باشد، گه می‌خورد نیّت بکند...

دهانم را آب می‌کشم.

The irresponsibility named Duty - after 16:00 in summer

2008-06-17T20:37:00.000+04:30

- “OMG! See they have invented a kind of contraceptive!” yelled the devil shaking almighty to wake up.
- “We ain't supposed to be perfect, boy. Neither not all of them.” replied the almighty scratching his head and snoozing.

Unintentional under-expectation of the young business manager

2008-06-17T13:05:00.001+04:30

- “Bravely Perfect!” said the almighty washing his hands off the clay.
- “But, what if it doesn't reproduce after a while?” wondered the Devil.
- “He will never be so continent.” replied the almighty drying his hands.

Intentional over-expectation of the mature product manager

2008-06-16T16:10:00.004+04:30

- “Bravely Perfect!” said the almighty washing hands off the clay.
- “But..., What about flight?” wondered the Devil.
- “He will learn.” replied the almighty drying hands.

Bills after pills, pumpkins after napkins - one man's show

2008-06-13T14:39:00.002+04:30

۲۸اُمین باری بود که بالای میزش می‌رفتم تا سفارش بگیرم
درست لحظه‌ای که انتظار داشتم بگوید «دوستت دارم»،
گفت «مثل همیشه»
و در حالی‌که قلم و دفترش را از کیف زنانه‌اش بیرون می‌آورد، لب‌خند همیشه‌گی‌اش را زد.

بی‌اختیار،
- علی‌رغم همه‌ی تمرینات این ۳ روز آخر -
- علی‌رغم همه‌ی تلاشی که می‌کردم تا جذب لب‌خندش نشوم -
- علی‌رغم این‌که سعی می‌کردم برای یک‌بار هم که شده رفتارم غیرطبیعی باشد -
گفتم: «فرانسه با کیک؟»

[برای ۲۸اُمین بار]
خندید؛
تا وقتی از پله‌ها پایین می‌روم، برای ۲۸اُمین بار حس کنم توی دفترش می‌نویسد دوستم دارد.

عصر همان‌روز استعفا دادم و به‌معدن برگشتم.

Love-aborter's User Manual, or, Lost-but-found of a hitchhiker in the wrong lane of highway

2008-06-10T22:14:00.004+04:30

... این وسیله صرفاً جهت ارتقاء و بهبود کیفیت رفاه و سلامتی شما تولید شده‌است.
لطفاً در حفظ و نگه‌داری بی‌مورد آن کوشا باشید.

Lesson Nine, to not to be -- as dry as possible

2008-06-10T21:56:00.001+04:30

کافـّی - همون قهوه‌[ای که بلد نباشی درست و حسابی دم‌ـش بیاری] -
بهانه‌ی خوب (و نه لزوماً دست‌اوّل‌) ایست
برای دعوت کردن دختر همسایه / دوست قدیمی
به چند کلمه صحبت...
وقتی حتی گوسفند‌ها هم رم کرده‌اند.

†

قهوه - همون کافـّی‌[ای که بلد باشی درست و حسابی دم‌ـش بیاری] -
بهانه‌ی خوب (و لزوماً دست‌اوّل‌) ایست
برای شب را تا صبح بیدار ماندن
و به‌خواب آرام گوسفند‌ها
و گریه‌های آرام دختر همسایه
گوش کردن...
وقتی دوست‌های قدیمی، شب‌ها با سودا می‌خوابند.

□

باز دیر می‌آیی
و صبح،
دوباره همه‌چیز یادم می‌رود...

باز دیر می‌آیی
و صبح،
آرزو می‌کنم دیر نیایی...

باز دیر می‌آیی
و شب،
می‌خوابم.

†

پنجره‌ها[ی شب] را گَرد گرفته‌ام؛
تو هنوز نیامده‌ای.
ظرف‌ها[ی شب] را شسته‌ام؛
تو هنوز نیامده‌ای.
پله‌ها[ی شب] را دستمال کشیده‌ام؛
تو هنوز نیامده‌ای.
عطر [شب] را زده‌ام؛
تو هنوز نیامده‌ای.
چراغ‌ها[ی شب] را خاموش کرده‌ام؛
تو هنوز نیامده‌ای.

گریه[ی شب]‌ام می‌گیرد و آرام سرم را به بالش، - بالش را به سرم - می‌چسبانم؛
داری می‌آیی!
خودم را به خواب می‌زنم؛
می‌آیی.
غلتی می‌زنم و آرام زیرلب می‌خوانمت - طوری که دقیق نشنوی - ؛
آمده‌ای.
می‌چرخم؛
خوابیده‌ای.

Drift in vs. Drift in and out -- a tranquil circumstance though

2008-06-09T12:28:00.004+04:30

خاطره‌هایت
مثل یک سگ آرام و چابک و قوی‌هیکل
با قلّاده‌ای آویزان - انگار که هرگز بسته نشده باشند -
شب‌ها، توی جنگل - همان جنگل همیشگی‌مان -
دنبالم می‌کنند.

می‌دوم
[همان راهی که بارها جیغ می‌زدیم و می‌دویدیم و آخرش می‌افتادیم روی چمن‌ها]
فرار می‌کنم؛
سریع‌تر می‌دود و پارس می‌کند.

می‌ایستم، زیر درختی که بارها زیر سایه‌اش - در آغوشش - می‌آرمیدی؛
بو می‌کشد و دندان‌هایش را ...

فرار‌تر می‌کنم
جلو دریاچه است [همانی‌که می‌خندیدیم همه‌اش
و عکس‌مان توی آبش می‌افتاد
و آب‌دزدک‌ها رویش می‌دویدند]

سگ نزدیک‌تر می‌شود
چشم‌هایش
[چشم‌هایت]
.

پیر شده‌ام، برای شنای قورباغه
کرخت شده‌ام، برای شنای پروانه
سگی... [این را قبل‌ترها آموخته بودم، اولین شبی که بیدار شدم ونبودی]

می‌رسی، اما؛
غرق می‌شوم.

Lesson Eight, wearing naked jeans by the phone or how'd i look like in halloween

2008-06-08T03:57:00.001+04:30

تلخ،
مثل قهوه؛ وقتی تو زودتر از غروب زنگ می‌زنی
و با هم غروب می کنیم.

تلخ،
مثل شکر؛
وقتی تو زنگ نمی‌زنی.

†

می‌ترسم بیش‌تر بترسم؛
بیش‌تر از «صرفاً یک جنتل‌من غم‌گین».

†

از پاییز گرم‌ترم
وقتی فکر می‌کنم به آمدنت، و تو مشغولی

از زمستان گرم‌ترم
وقتی فکر می‌کنم به بیدار شدنت، و تو گرم خوابی

از بهار گرم‌ترم
وقتی فکر می‌کنم به نیامدنت، و تو آرام داری بی‌دار می‌شوی

از تابستان ولی ...
بی‌دار که می‌شوی، می‌روی؛
کولر را روشن می‌کنم و لعنت می‌فرستم به weekdayهای تعطیل.

Lesson Seven, Smoke or Put-on-sale

2008-06-02T22:41:00.004+04:30

خاطرات باغ‌چه را
به روح اسب پیر هدیه می‌دهم...

خاطرات اسب پیر را
به بانوی رودخانه هدیه می‌دهم...

و سعی می‌کنم حتی‌المقدور از مترو استفاده کنم
تا از بانوی رودخانه، خاطره‌ای نداشته باشم؛
مبادا...

Lesson Six, later I married the teacher's eyes

2008-05-30T14:31:00.002+04:30

گول‌مان زدیم
دوردست‌ها هم
عشق‌هایی بود که نابود می‌شد؛

و قرار گذاشتیم فرار کنیم [با هم]

و فرار کردیم [از هم]
.

Lesson Five, delayed projection of holidays on surface

2008-05-29T16:02:00.001+04:30

همین دفعه‌ی آخر که سرما خوردم هم همین‌طور شد؛
[خالی] نشستم ...
و نشستم،
و نشستم...
و یادم رفت که نشسته‌ام.

□ □

شهروندان عزیز توجه کنید،
شهروندان عزیز توجه کنید،
اگر به فکر خودتان نیستید، به فکر گرگ‌ها باشید؛
آن‌ها ممکن‌ست از گرسنگی بمیرند.
شهروندان عزیز...

□ □

گرما در آغوش،
سیب در دست،
خاطرات [Packed & got dressed] روی طاقچه - در حال خاک نوشیدن،
تو ثابتی.

بی‌دار می‌شوم،
نشسته‌ای و من - با این‌که بیدار شده‌ام -
دارم راه می‌روم.
ترسیده‌ام، شاید.

بی‌دار می‌شوی و من
گرما در آغوش،
سیب در دست،
خاطراتِ روی طاقچه را، گردگیری می‌کنم.
ثابتی.
دلگیری.

Lesson four, on demand, with or without penalty

2008-05-24T23:54:00.003+04:30

من یه مَردم
و می‌تونم تصمیم بگیرم؛
تصمیم بگیرم که Restart Now یا Restart Later؟

من یه مردم،
و اون‌قدر صبر می‌کنم تا Later، Now بشه
و بعد می‌مونم که کدوم رو فشار بدم؛
و می‌خوابم.

من یه مردم،
و بیدار که می‌شم می‌بینم که Restart شده
سعی می‌کنم اون‌قدر بی‌زی باشم که نخوام فکر کنم
در Now اتفاق افتاده یا در Later.

مثل آخرین باری که کشتمت؛
اون‌قدر بی‌زی بودم
که نفهمیدم در Now بالاخره اتفاق اتفاد، یا در Later.

□

خاموش‌کردنِ پیش‌ازموعدِ چراغ
در راستای «فکر کردن کافی‌ست، بیا...» [بعضاً با تعرّق و تسامح]
اگر به رسواییِ آندراستیمِیشن بیانجامد،
یعنی «اوه پسر، تو هیچ‌وقت مهندس نمی‌شی...»

□

بدرود را
از ترانه‌خواندن؛
ترانه را
از زمانه آموختن؛
بدرود را
به زمانه [اِ]نگاشتن...
تسهیم نمی‌خواهد!

بیدار نشویم، چه‌کنیم؟

Lesson three, it's harder to pull than push on friday nights, unlike sundays

2008-05-23T23:56:00.001+04:30

شرط بستن / سرمایه‌گذاری روی مردهایی که الزاماً بزرگ نیستند
مثل خریدن آپارتمان‌های طبقات بالاتر از پنجاه در دبی است؛
کار زن‌های باتجربه‌ای مثل شما نیست دوست من، دوستانه عرض می‌کنم.

شرط بستن / سرمایه‌گذاری روی مردهایی که خیلی بزرگند
مثل خریدن آپارتمان‌های طبقات زیر ده در دبی است؛
ممکن‌ست روی دست‌تان بماند، با تورم رشد نکند، قدرت خرید را از شما بگیرد؛
می‌دانید که...

شرط بستن روی شتر‌های دو (یا بیش‌تر) کوهان / سرمایه‌گذاری روی نایت‌کلاب‌های همکف (به پایین)
معمولاً به‌تر جواب می‌دهد؛
چیزی روی دست‌تان نمی‌ماند و تا شب همه‌چیز نقد می‌شود؛
و می‌توانید شب را در هر هتلی که خواستید بخوابید؛
حداقل همین چند شب باقی‌مانده را؛
(با عرض شرمندگی، موقتاً) نقداً.

□

علی‌کل‌حالٍ،
مردهای بزرگ‌[تر]
نه تنها مَرد بودن رو هم‌چنان دارن،
بزرگ هم هستن.
(گرچه راه رفتن روی این کوهستان‌، جز لوکال ماکزیما‌های افسوس
- که آدم، وقتی روی نوک‌ش می‌نشیند، حتی اگر جلوش غروب مسحور‌کننده باشد، باز عقب را نگاه می‌کند -
هیچ ندارد)
.

مردهای بزرگ‌[تر]
اما قوی‌ترند
و باتجربه‌تر
و کمتر سؤال می‌کنند [چون نکات مبهم را قبلاً یکی زحمت جواب دادنشان را کشیده؛ ولو/فوقش غلط]
و می‌دانند بعضی کارها برای نکردن‌ست [مخصوصاً از یک جایی، یک ساعتی، به بعد]
و بیش‌تر سر تکان می‌دهند [ولو/حتی غلط]
و بعضاً ارزان‌ترند...
و خوب‌هم فروش می‌روند [ولو/حتی ناخواسته]
.

□ □

می‌ترسم با این‌حال
دارد دیر می‌شود باز

بین تو و ...،
تو را انتخاب می‌کنم
با این‌که می‌دانم، روزی همین حق انتخاب را هم نخواهم داشت.
آن‌وقتست که روی تخت دراز می‌کشم و غلت می‌زنم و
سعی می‌کنم آن‌قدر شیریاخط کنم
که «مشترک موردنظر، تمام شد» بیاید
و بعد به بخت بدم لعنت بفرسته و یادداشت‌ش کنم (تا سر پل صراط به عنوان دیسکلایمر نشانش بدهم)
و پا شوم بروم سر «...».

□

خوب که نگاه کنی،
می‌بینی [جای] هیچ‌ میخی
در هیچ‌کجای آسمانِ جمعه‌ها
- این روز‌های مصلوب -
دیده نمی‌شود...

ماه، شاید.

و این هراس،
تا تخت با ما ادامه دارد؛
مگر آن‌که نخِ هویجی - به نام‌های مستعار «فردا»، «آخر هفته»، «دو هفته‌ی دیگر»، «یک ماه بعد»، «عید»، ... -
که جلوی دهانمان گرفته‌اند،
پاره شود و بیافتد همین نزدیک -- دیروز.

مگر آن‌که امشب،
چراغ‌ها را [خیلی] خاموش کنیم؛
از اوّل،
از جمعه.

Inline Outline of Lesson two

2008-05-22T02:23:00.002+04:30

زن می‌خواست کودکِ درونِ مرد
هم
مرد باشد.

Lesson zero, Teacher cometh late - Master leaveth early

2008-05-21T21:44:00.002+04:30

به حماقت‌های‌مان می‌خندند؛
توگویی وقتی لپ‌های سفید و دماغ‌های قرمز‌شان را پاک می‌کرده‌اند، عقل‌شان برمی‌گشته سر جایش...

به حماقت‌های‌مان می‌خندند؛
متنفرم.

به حماقت‌های‌مان می‌خندیدند؛
حماقت‌هایی که [گویا] تمام شد[ه]،
خاطره شد.

احمقانه‌ست اگر بترسم خنده‌های‌ـشان تمام شود،
خاطره شود.

□ □

دیر نمی‌شود؛
اما جاهای پایش (رد پاهایش)، روی ماسه‌ها، گم می‌شود
- لای بقیه -
اگر دیر بجنبیم.

†

غذا حاضر شده و چند ساعتی می‌شود که درگیرم و سوت‌های مایکروویو
صرفاً به مثابه قطاری‌ست که تنها یک بلیطش فروخته شده؛
به‌خودم که می‌آیم، دارم می‌لرزم
و این یعنی دیر شده...
و بعضی قطارها خالی از مسافر می‌روند گاهی،
به بهانه‌ی مسافرهایی که آن‌طرف منتظرند
...
و شاید [بیش‌تر] می‌لرزند
.

†

دارد دیر می‌شود
و ما مثل ببرهای احمق SOP می‌نویسیم
فارغ از آن‌که در Resumeی آهوهایی که با یک نگاه
ماهیچه‌های ببرهای درنده را سست می‌کنند،
تنها نام و نام‌خانوادگی نوشته می‌شوند
- و گاهی،
از سر تسخیر / تکذیب / تأکید / تحقیر،
نام پدر -
.

□ □

«Never Deep»
این شعار آب‌های روانی بود که هیچ‌وقت نمی‌خواستند در قنات‌ها
سال‌ها
بخوابند
و دلو چاه را - چون موعودی به رستگاری -
بطلبند
.
.
.
تا به دریا ریختند و
با عشق‌بازی دلفین‌ها
پایین و پایین‌تر رفتند...

□

خوابم داشت می‌گرفت،
وقتی داشت وحی می‌شد
و من به کی‌وردهایی بسنده کردم.

و تو، صبح، قاطی بقیه روزنامه‌ها و دستمال‌کاغذی‌های مچاله شده
ریختی‌شان دور
و دیگر هرگز وحی نشد.

□ □

بوی بد دهان؛
بوی بد زیربغل تابستانی، وقتی آب هم قطع است؛
بوی بد آشغال‌های سطل زباله، وقتی توهّم می‌زنم که تنها نیستم؛
بوی بد روغن حیوانی همسایه، وقتی زن همسایه می‌خواهد با کدبانوگری مرد همسایه را از دست ندهد؛
بوی بد گُل‌های خشک بالای کمد؛
بوی بد زمان
...