دروغ
به
تو، خودم، خودمان…

آدم گاهی دروغ می‌گوید، به قیمت شب آرام خوابیدن
به قیمت یک‌شب آرام خوابیدن
آرام خوابیدن

اما دوام چندانی ندارند این آرامش‌ها گاهی؛ چون بی‌داری را آلوده کرده‌اند. همین می‌شود که انگیزه‌ی بی‌دار شدن گرفته می‌شود — تا لنگ ظهر توی تخت…

دروغ
به
تو، من،
گفت‌و‌شنود-یده‌ام.
اما همین‌ست…

دنیای آرام پر از دروغ، فقط یک فرار می‌خواهد.
نه؟