دنبال کارای اداریم تو برزخ داشتم دنبال فتوکپی می‌گشتم.
آخرش فهمیدم مثل همه جاهای دیگه که بودجه «دولت الکترونیک» رو می‌دن به وزارت فرهنگ و ارشاد تا توی اشعار و کتاب‌های **‍‍می تخیلی راجع بهش بنویسن، و آخر سال با اضافی‌ش هم وبلاگ می‌زنن، این‌جا هم همه تو صف‌‍ن.
ته صف حوصله‌م سر رفت، لای بیمه‌نامه مغزم رو باز کردم؛ دیدم نوشته «گارانتی: ۱۰۰ سال (یا ۲۰ خاطره عمیق)».