دیروز (همون‌روزی که پنج‌شنبه بود) داشتم به یه دوست قدیمی‌‍م – که هر ۶ ماه یه بار می‌بینمش – می‌گفتم که

چه‌قدر بامزه‌ست که هر instance‍ی از بنی‌بشر، تو زندگیش حداقل یک بار RTW می‌کنه؛ به‌خصوص در عشق و سکس. این W (چرخ) نه‌تنها عملاً برای ناظر خارجی practical نیست، بلکه بسیار هم فلّه‌ای به‌شمار می‌ره. منتهی از داخل قضیه، حکماً یه اکتشاف کاملاً جدید هست! و به‌حق اگه به اپراتور == ما ID عناصر رو هم بفرستیم، خب عملاً «جدید» هست.
به این می‌گن Mass Production‍ی که شما یه پروسیجر یکسان رو ران کنی و محصولات متفاوتی بسازه؛ با viewهای متفاوتی به یه سیستم ثابت.

دیدگاه این رفیق ما هم این بود که از این Diversityها اگه بتونیم تو [محیط] آزمایشگاه بسازیم، می‌تونیم بترکونیم و به ریش کاتولیک‌ها بخندیم!

حالا جریان «میدان ونک» در بیت زیر است:
«نه گول خوردی ونک‌‍ه».