داریم به پست ترین قسمت زندگی مقدسمان نزدیک می شویم

درست مثل تو وقتی که خال گوشتی روی گونه چپت را می خارانی

□ □ □

همیشه در زندگی مسیرهایی هست به عرض یک نفر،

یا من یا تو…

یایی به بزرگی همه ی ما بودنمان…

□ □ □

و آن وقت ماسه ها دهن باز می کنند تا پاهای من را در آغوش بگیرند…

آهای ماسه ها،

ماسه های کوچولوی ریز دندان دراز،

پاهای من سمی نیستند…